1 ... 6 7 8 9 10 11 12 13 ... 102

barmaqlamaq 1 - Qamusi TÜRKİ ŞƏMSƏDDİn sami etimolojiK İŞ aparan həSƏNBƏy hadi 2008 TƏBRİZ

səhifə10/102
tarix20.10.2017
ölçüsü12.74 Mb.

barmaqlamaq

1

. barmaq toxundurmaq. barmaq sürmək.

2

. dürtmək. qurtdalamaq. təhrik edmək.

barmaqlıq

qovşaqla, aralıqlı çubuqlardan qurulmuş örtük. sıra çubuqlardan qurulmuş bölmə.
-

oniki

barmaqlıq

aralıq

:

yarım arşın. qolun dirsəkdən aşağı bölümünün yarısı.
-

türmədə barmaqlı dəmir pəncərə

:

quzğuncıq.

barnaq

təknə. təngə. bark.

barnaq

yamut. yuva. bark. ev.

barşanmaq

aralarını bulmaq. müsalihə edmək. sazqaşlamaq. sazışmaq.

bart

saçı saqqalı düşürən kəl çeşiti xəstəlik.

baru

hörük. əkrim. iqrikcığa duvar. əqrim. əkrim. iqrikcığa

barut

-

saçma barut

:

sağulta.

barvan

baravan. fəravan. gür. kür. gur. zor. bol. məbzul. -

gür

su.

barvarı

pərvəri. aşılama. (suyu soğutmaq) bəcəri. bəsri. bəsəri. becərilmiş.

bas

-

qapaq

vurmaq

:

gizləmək. saxlamaq. ört bas edmək.
-

bas

bayağı

.

basalamaq

alçatmaq. kəmətmək. təhqirləmək. pisləmək.

basamaq

1

. basqıç. ayaq (qapının basacağı). dayaq. baçmarus

2

. xanların qızıl pitiyi.

3

. paya. qədəmə.

basan

zalim. cəbbar. -

qara basan

:

qara basqan

:

ağırlıq. kabus.

basarıq

ayaqlıq. piyanaoda, çolqa dəstqahında ayaq basma yeri.

basat

bəsat. pusat. busat. yat. yataq. yataqan. qalxan zireh kimi, qorunmaq üçün nərsənin üzərinə yatırılmış yat yaraq, silah sürsat.

basdıq

bombar. heyvanın qalın bağısağı ki doldurulub sucuq yapılır.

basdı

bəsdi. ət suyu, qiymə ilə pişirilən göy. -

kül

basdı

:

küldə pişirilən ət. -

qaş

basdı

:

qaşın üzərindən, başa yanqılıc bağlanan ləçək. - dal basdı

:

ağırlıqı ilə dalı əğib əyən kərəz.
-

topraq

basdı

:

bir yerə girməyin vergisi.

basdırı

1

. atəşnişani. yanqın basdırı.

2

. söndürü. təskin.

1

. qəltək. sürgi. sürgü

basdırmaq

1

. yatışdırmaq. toxtaştırmaq. təsgin vermək. - yel yağmuri

yatışdırdı

.

2

. sıxıb əzib yerləştirmək. - asma yarpaqları küpə

basdırdıq

. söndürmək. - yanqın basdırıldı. -

yanqın

basdırı:

basdırı

:

atəşnişani.

3

. basmaq. kük yatırmaq. quluçqa oturtmaq. - iki toyuq

basdım

.

4

. tuzla, saman, çəmənlə basdırılıb hisə, günəşə verilib qurudulan ət, nərsə.

5

. əzdirmək. yox etdirmək.

bası

çap. qalıb. taxma.

basıcı

basqıcı. çapçı.

basıq

1

. basılmış. əzik. əzilmiş. pozuq. yası. yassı. açıq. müstəvi. basılıb əzilmiş kimi. yatsıvın. yastıvın. yatıq. yassı. yası.

2

. qaybaq. qaymış, caymış iş, davranış. qəbeh. sapaq. sapıq. çirkin. pis. - bu

qaypaq

işlərizdən əl götürün.

basıq

mürdə. ölgün.

basıqlıq

yasılıq. yassılıq. yasıqlıq. yassıqlıq. əzilib açılmış durum. alçaqlıq.
- bir taxdananın

yasılıqı

.
-

dil

basıqlığı

:

pəltək.

basılan

batılan. paletqa. paltaq. qoyulan yer.

basılı

mətbu'.

basılıb

-

basılıb əzilmiş kimi

:

yası. yassı. açıq. basıq. müstəvi.

basılı

basılmış. damqalı. qalıblı. çaplı. -

basılı

parça.

basılmaq

1

. pamal olmaq. əzilmək. -

basılmış

topraq. - üzüm

basıldı

:

əzildi.

2

. sönülmək. - yanqın

basıldı

.

3

. damqa, çap, qalıb vurmaq. - bu parça iyi

basılır

.

basılmaq

əzilmək. məğlub olmaq.

basılmış

basıq. əzik. əzilmiş. pozuq. basılı. damqalı. qalıblı. çaplı. yatılmış. yatmış. sərilmiş. -

basılı

parça.

basım

Cəldfars < çalt < iti. yeyin. tez. çalasın. çala çala. çappaq. sürəkli.

basın

mətbuat.

basırğanmaq

ağılıq başmaqla darılmaq, müztərib olmaq.

basırmaq

gömmək. gömərmək örtmək. quylamaq. batırmaq. saxlamaq. gizləmək.

basış

sıqış

.

sıxış

.

sıkış

.

1

. inciş. zülm.

2

. icbar.

basışmaq

bir birinə girmək. birbirin sıxaraq yığışmaq. soxuşmaq. sıqışmaq. sığışmaq. sıxışmaq. sıkışmaq.- qalabalıq

sıxışırdı

. - el məçidə

sıqışdı

.

basqan

-

qara basqan

:

qara basan

:

ağırlıq. kabus.

basqıcı

basıcı. çapçı.

basqıç

basamaq. ayaq (qapının basacağı). dayaq. baçmarus.

basqı

1

. məngənə. basıq sıxacaq nərsə.

2

. təzyiq. basan ağırlıq verən nərsə. - sapan

basqısı

.

3

. damğa. qalıb. möhür.

basqın

1

. ağır. səqil.

2

. basıb keçən. üstün. faiq. - bu daha hamısının zərinə basqın çıxdı.

3

. qələbə.

4

. ansızın çapın. çapqın > şəbixun. birdən cumub tutmaq. -

basqın

vermək

:

cumaqa, hicuma üzləşmək. bir işəə uğraşırkən tutuqlanmaq.

basqınlıq

üstünlük. fayiqlik. qalibiyyət. - basqınlıq qazanmaq.

basma

-

basma

qarşıtı

:

yazma. əl ilə yazılmış. -

basma

kitab,

yazma

kitab.

basmaçı

çapçı. oğru. təqəllübkar.

basma

1

. ağ toxunub sonra çiçəklərlə boyanmış pambıq parça.

2

. nərsənin oğurluq, yalançıqlığı. təqəllübi. -

basmaq

mallar.

3

. urma. çaplanmış naxış. (#

örmə

:

qabarıq naxış).

4

. üşişmə. saldırı. cumma. hicum.

5

. iti. şədid.
-

qırmaçı

:

kağızları büküb kitab eliyən işçi.
-

basma

qalıb

:

nərsənin doğru oxşarısı. nərsənin faili yox, amili.

basmaq

bas

. < met >

çap

. çapmaq.

1

. basıb sıxıb çeynəmək. əzmək. - çimə

basmayın

. bura

basmayın

.

2

. vurmaq. qoymaq. qomaq. - barmaq

basın

.

3

. basdırmaq. kük yatırmaq. quluçqa oturtmaq. - iki toyuq

basdım

.

4

. baş kəsmək. boğazlamaq. - xana iki sığır

basdılar

.

5

. ayaqlanmaq. ayaq üstə durmaq. - iki yaşında uşaq

basar

, daha iməkləməz.

6

. (

s

t

) batmaq. çökmək. oturmaq. - bu yapının bir yanı

basmış

. - işlər məni

basacaq

.

7

. tutmaq. üstün gəlmək. qələbə çalmaq. - od

basdı

. kərdini ot basdı.

8

. ayalamaq. patuvlatin

:

ayaq qoymaq. soxmaq tutuşdur

:


-

ayaq

basmaq

:

1

. gedmək. uğramaq. - bir kərə daha onun evinə ayaq

basmayacam

.

2

. israr edmək. - getməyə

ayaq

basıdım

, qoymadı.
-

basıb

keçən

:

basqın. üstün. faiq.
-

ayaq

basmaq

:

1

. girmək.

2

. israr edmək. -

ağırca

basmaq

:

gərginmək.- xoruz toyuğu

gərgindi

.
-

ağır

basmaq

:

1

. yavaş yerimək.

2

. önəmin göstərmək.
-

ağırlıq

basmaq

:

qara basmaq. qapuslanmaq.
-

ay

basmaq

:

ay başı olmaq. reql, qayidə olmaq. ay başı tutmaq.
-

ayaqları

yerə

basmaq

:

çox sevinmək.
-

əl

basmaq

:

and içmək. yəmin edmək.
-

iz

basmaq

:

tə'qib edmək.
-

bağıra

basmaq

:

qucaqlamaq.
-

bam

telinə

basmaq

:

qızıştırmaq. hiddətləndirmək.
-

çürük

taxtaya

basmaq

:

xətərli işə girişmək.
-

qəmə

basmaq:

üstələmək. qələbə çalmaq. yenmək. -

qəməli:

izli. nişanlı.
-

soyuq

basmaq:

birdən soyuq düşmək.
-

bağıra

daş

basmaq

:

dözmək. acıya qatlanmaq.
-

bağra basmaq:

qucımaq. sarmaq. sarılmaq.
-

basıb saxlama:

bağsat. bağsama. bazdaşt. saxlama. saxlat.
-

basıb yox edmək

:

sıymaq. qırmaq. kəsmək. əzmək. pozmaq.
-

itərək, basaraq soxmaq

:

tıqmaq. - yunu yastığa, balışa

tıxmaq

.
-

qaş

basdı:

1

. alnı üsdə saxlanılan. alınçaq bağı. alınçaq. ləçək.

2

. çatqı. sevgili. dildadə. əsabə. -

ağrısız

başa

qaş

basdı:

gərəksiz yerə qonaqçı olmaq. başına bəla axtarmaq. lizumsuz təkəllüf.
-

quyruğa

basmaq:

gücəndirmək. quşqurtmaq.

basrıq

1

. ətəkləri qıyılmış hər nə.

2

. ətəkləri daşla basırılmış çadr.

3

. bısrıq.

4

. cansız. utancaq.

bastalamaq

ərqləmək. çiğnəmək.

bastar

bəstər­

fars

pəstər

pıstır

. altlıq. altda olan. yataq. yatlaq.

bastırma

basdırma

. (qumaşın qırağında olan tikinti, çevrinti).

1

. qıvırma. qıvrıntı. əğrətin. bükünti. qıyıntı. qatlama. - bu yəmşəyin

qıvrıntısı

qaba düşmüş. -

qoşa

qıvrıntı

:

bu tikişin oya (yazı. bəzək) kimi tikilməsi.

2

. qapama.
-

qaqac

(

bastırma

:

quru ət

)

yapılmaq

:

qurutulmaq. qatrılmaq.

basuq

>

pasox

. cəvab. basılıb soxulan nərsə.

baş

1

. təpə. uc. - məmə

ucu

. -

baş

başa

:

uc uca. uzunasına. - iğnə, qazıq ucu.

2

. ana. kök. kötük. əsas. -

ana

yasa

:

qanun əsasi. -

ana

pitik

:

ana dəfdər.

3

. başda olan kəpək. qonaq.

4

. qop. təpə. -

baş

yazısı:

gətir. qədər. gələn.

5

. saltər. baş buğ. -

baş

götürmək:

üz vermək. -

baş

vurmaq:

üz tutmaq. istəmək.
- baş qonağı otu

:

başın kəpəyinin dərmanı.
- dirəkləri başbaşa düz.
-

baş

yuxarıda:

başı dikə. məğrur.
-

dikəbaş:

kəllaş. qallaş. qalac. dikəş.
-

igit başı:

bazarda, güzərdə gəzmə, yasaqıçı başı
-

başa çıxmaq:

qıvırmaq. bacarmaq. başarmaq. bəcərmək. - bunu

qıvırdınsa

, eşq olsun. - onuda

qıvırarım

.
-

başdan

başa

:

ucdan uca

:

çoxdan aza. ifratdan təfritə.
- bir

başdan

bir

başa

:

bir ucdan bir uca

:

boyuna. bir yandan bir yana.
-

baş

daşa

gəlmək

:

başı daşa dəğmək

:

ötgünəcək, peşman olacaq bir sonuca gəlmək.
-

başı

daşdan

daşa

vurmaq

:

ötgünmək. peşmanlamaq.
-

baş tərlik

:

təpəcik. taqya. taxya. başa taxılan, qoyulan kiçik şapqa.
-

dana

baş

:

məngəfə. qalın qafa.
-

sıq

baş. yuxarısı bol, gen, aşağısı dar olan.
-

başa taxılan tuğ

:

sarğuc. sorğuc. çələng.
-

su

başı

:

1

. mənbeh. mənbə'.

2

. mirab. topraqlara verilən suların bölünməsinn görəvlisi.
-

başdan

soyuq

sular

tökülmək

:

əriyib su olmaq. - elə bir söz söylədi ki başımdan soyuq sular töküldü.
-

baş qonağı

:

tonğra. donğra. kəpək.
-

başa çəkmək

:

çevirib içmək.
-

başa qoyulan dəmir börk

:

toğulğa. tavulğa. miğfər.
-

başa

vuran

:

toxunlı. toxnaqlı. sərtcə. güclü. -

toxnaqlı

düşüncə.
-

başa

vurma

:

toxnaq. toqun. şəmatət. sərzəniş. -

toxnaqa

düşdük.
-

başdan

dırnağa

:

təpədən dırnağa.
-

başdöl

:

1

. ilgəqol. iləri qol. təlayədar.

2

. pişkisvət.
-

başı

tas

:

cavlaq

:

daz. tasın içi, dibi kimi yavlaq, çıplaq, qılsız.
-

baş

tası

:

baş kasası. cücümə.
-

başım

dağıldı

:

sərsəm tutmaq, olmaq.
-

qababaşlıq

:

tuğyan. azqınlıq.
-

nərsəni

başına

dək

duldurmaq

:

turuqlamaq. duruqlamq. komalamaq. təpələmək. - ölçəyi

duruqladı

.


-

tomuz

başı

:

sıraca (daül xinazir) xəstəliyi çeşitlərindən.
-

başı

qapalı

:

qapalı

baş

:

{

1

. gizli. məhrəmanə. məktum.

2

. çıxmaz. bünbəst.

3

. mürtəce'. uzaq görüşü olmayan}.
-

gənəl, təməl,

baş

qapı

:

tümlə qapısı.
-

qapıçı

başı

.
-

qara

baş

:

1

. subay (evlənməmiş) qalan çəküş.

2

. yazda açan, gözəl qoxulu, mor bir çiçək.

3

. başına qara sarıq bağlayan dərviş qollarından.

:

-

başa

qoymaq

. tutmaq. - dilək (niyyət)

tutmaq

. - biriynən sözü

tutmaq

.

- başdan

sovma

:

bürümə. qapma. qapalı. önəm verməksizin.
-

başı soyuq

:

yaldızçı. yalandan işçi. üstün görü işləyən. üstün gör işləyən. göz boyaçı. solayçı. qolayçı.
-

iki başlı:

iki yanlı

:

qarşılıqlı. -

qarşılıqlı

sevgi.
-

sıqı

baş

:

dar qafa.
-

baş

yazı:

qazıq. yazılmış. muqəddər. -

qızaqlı

qazıq:

bədşans. -

qazıqdan

qaşmaq olmaz.
-

başa qaqmaq:

minnət qoymaq.


-

başbakanın

qulluğunda olan bir görəvçi

:

qara qulaq.
-

qızıl baş

:

fədayi.
-

başsız ayaqsız

:

çaş baş. qarşı qurşı. baş göt.
-

dikbaşlı

olmaq:

yufqatmaq. yufqadmaq. yuvqalanmaq. yozlaşmaq.
-

qoca

başı:

bir hey'əti ümənanın başı.
-

qoçbaşı:

qala almaqda işlənən bir yaraq.
-

quru

başına

:

tək. yalın. yalnız.
-

quş başı:

iri, böyük tikələnmiş nərsə. -

quş başı

qar. -

quş başı

kabab.
-

başucu

:

yatmış kişinin yastıq yanı.
-

baş

aşağı

gedmək

:

qəhqəraya uğramaq.
təpəsi üsdə dönmək.
-

baş

aşağı

:

göt baş

:

təpə üsti.
-

baş

aşağı

gedmək

:

təpəsi üsdə dönmək

:

qəhqəraya uğramaq.
-

baş

bağlama

:

başlanma. başaqlanma.
- baş buğ

:

sərkərdə.
-

baş

görəvli

. gədikli. nişanlı.
-

gədikli

ağalar.
-

baş kənd

. xanaga. ölkə kürsisi

:

astana. paytəxd.
-

baş

qulaq

:

baş

qılıq

. kəllə qulaq

:

qılıq. çəlim. çalım. heyət. - baş qulağı yerində

:

kəllə qulağı yerində

:

baş qılığlı. çalımı gözəl, biçimli.
-

baş oda

:

salon. sala. divan. evlərdə, yapılarda ən böyük oda. qoğuş. rəsmi yerlədə geniş böyük oda. tənəbi.
-

baş sağ olsuna getmək:

yasa getmək.
-

baş

sallamaq

:

başın tovlamaq. eşitməksizin dinləmək. alay keçirmək.
-

qızıl

baş

:

şah ismayılın çəriklərindən bir bölüyünün adı.

-

baş

göt

:

qarşı qurşı. başsız ayaqsız. çaş baş.
-

baş

başa

:

burun buruna. yaxından. qarşı qarşıya.
-

baş

əsgi

:

bir yerin işçilərinin ən qədimisi.
-

baş

qaldırmaq

:

gəmi azıya almaq.
-

baş

qatmaq

:

oyalamaq. oynatmaq. dolamaq. yozmaq. iğfal edmək.
-

başa

çıxarmaq

:

başarlamaq. biçərləmək. təsviyə edmək.
-

başa

keçən.

başa

gələn

:

başlı.
-

başa

:

paşa. başda olan.
-

başdan

atmaq

:

savuşdurmaq. qurtulmaq. dəf' edmək.
- bu malı

savuşdursan

, başından

savdın

bəlanı sən.
-

başdan

eləmək

:

savmaq. ötrüşmək. ötüştürmək. yumşaqlıqla keçrişmək. - ay canım mən bu qonaqları

savıb

sizə qoğuşaram.
-

başı

pozuq

çəri

:

qeyri müntəzəm əsgər.
-

başı

soyuq

:

qeydsiz. ilişiksiz.- çox

ilişiksizin

biridir.
-

başı yüksək tutan

:

adqar. qaçağay7.
-

bir çeşit qaya başı hava

:

varsağı.
-

huv

başi

:

quşçi başı.
- xan sarayının, ağalığın

baş

bitikçisi

:

bəylikçi

:

bəqlikçi

.
-

kəl

,

uyuzun

qafası

:

irik.
-

kötük

kişi

:

baş kişi.
-

qoca

başı

:

aqsaqqal.
-

sallabaş{1

. istər istəməz başı sallaq olan.

2

. (

at

) yerirkən başın sallayan}.
-

yanı

başında

:

pek yaxınında.
- onun tükanı evi başındadır.
-

yol

başı

:

ip ucu

:

sərriştə.
-

süt

başı

:

ağız. kala.
-

yaşlı

başlı

:

saçlı başlı. bitgin yaşa gəlmiş.
-

yaş

baş

:

saç saqqal.

başa

(

b

m

)

maşa

.

1

. odu başqasını ucu ilə tutmaq çatallı ayqıt. -

maşa

ilə

tutmaq:

çox çəkinmək, iğrənmək.

2

.

başaq

. atmaca. quşların üstünə atdırılan, quşqurdulan yırtıcı quş.

2

. paşa. başda olan.

3

. önə gələn. irəli gələn.

başabaş

büsbütün.

başac

başaç

. başlama. çıxış. giriş.
-

başaç

(görəv, vəzifə)

:

imtiyaz. gədik. təkəl.

başaq

başa

. atmaca. quşların üstünə atdırılan, quşqurdulan yırtıcı quş. -

xərməndə toprağa qarışub təzədən döğülmüş başaq parçası

:

kəsmik.

başaqçı

biçində qalan tökük başaqları, kəsmikləri yığa yoxsu. xuşəçin.

başaqlanma

başlanma. baş bağlama.

başama

mə'cər. məqnə.

başarlamaq

başa çıxarmaq. biçərləmək. təsviyə edmək.

başarlı

bacarlı. bəcərli. qıvrıq. qıvraq. çıxarlı. çıxmar. bacmar.

başarmaq

bacarmaq. bəcərmək. başa çıxmaq. qıvırmaq.- bunu

qıvırdınsa

, eşq olsun. - onuda

qıvırarım

.

başbuğ

bir çərik toplumunun başçısı.

başcığız

kiçik çiban, sivilcə başı.

başçı

qayan. sürən. sürücü. müdür. qop.tayı. dayı. saltər. rəis. kapıtan. tayılıq. dayılıq. böyüklük. döğüşgənlik. igitlik. ağalıq. iş başı

:

rəi's. amir. əmələ başı. təkə. kosaman. öncü. qılavuz.
-

ocaq

dayısı

:

bir dayrənin, idarənin başı.
-

qaba

dayı

:

döğüşçi. batur. qəhrəman.
-

dayısı

düməndə

:

qohum tanışı iş başında olan. odada adamı olan.
-

idarə başçısı

:

dolabbaşı. dolabçı

:

rəis.
-

türmə

başçısı

:

tumruq ağası.

başda

ən öncə.

başdan

təkrar. yenidən.

başdöl

1

. ilgəqol. iləri qol. təlayədar.

2

. pişkisvət.

başı

özəl sənət adlarının sonuna gəlib, o sənətin toplanan, mərkəz yerin göstərir. - qalpaqçılar

başı

. - çörəkçilər

başı

. - dəmirçilər

başı

. - pinçilər

başı

.

başıc

anaç. anaş. kökəş. kötcük. usluş.

başıqlar

başlar. başlıqla. ruəsa. rəislər. ulular.

başına

tək başına. ayrı. müstəqil. - o

ayrı

evdə oturur. -

tək

başına

:

başqaca. müstəqillən.

başınmaq

öngərmək. qarşı durmaq. dik gəlmək.

başkan

sədir.

başkanlıq

sədarət.

başqaca

1

. istisnayi.

2

. tək başına. müstəqillən.

3

. məxsus. -

başqaca

sayqı.

4

. xisusən.

başqa

1

. müstəsna. istisna.

2

. özbaşaq. özbaşa. müstəqil. xisusi.

3

. ötə. daha. bir başqa. bəllənməyən biri. -

ötə

gün

:

başqa gün. ayrı. qeyr. - o

ayrı

işdir. -

ayrı

başqa

:

çula. dinqə ayratın. hərcür. hər rəng.

başqalıq

ixtilaf. müxalifət.

başqaruçı

başlıq. şeyx.

başqənd

-

başkənddən

qıraq

yerlər

:

tışralıq. dışralıq.-

dışralıqın

havası çox arın sağındır

:

açıq təmiz. -

dışralıqda

gəzib gözə çarpınmır.

başlama

1

. başlıq. qapla. uca, dik nərsənin başında olan örtük. gəmi, çadır dirəyinin başında olan təkərlək başlıq.

2

. ged gəl. mübaşirət. başac. çıxış. giriş.

başlamaq

1

. tutuşmaq. girişmək. təşəbbüs edmək. - bu işin ilkin

tutuşanlarındanıdır

.

2

. yol açmaq. təşəbbüs edmək.

3

. ağızlamaq. yarlamaq. yarmaq. açmaq.- işi

yarladıq

. - işi

yarlamadan

işə düşdük.

4

. tutmaq. - işi yolu ilə

tutun

. - ayağ

tutdu

:

dirsəldi. - ayağ

tutmasa,

baş axar.

başlamaq

üz tutmaq. - iyiləşməyə, kötüləşməyə üz tutdu.

başlanış

ağaz. ağız. açılış.

başlanqıc

1

. ağzal. əzəl.

2

. ərəfə. açılış. iftitah. müqəddimə.

başlanma

baş bağlama. başaqlanma.

başlar

başlıqla. başıqlar. ruəsa. rəislər. ulular.

başlıbaşına

müstəqil.

başlıca

1

. ən birinci. xas. əhəmm.

2

. ümdətən. lap çox. -

başlıca

suçu kimdə görürürsü.

-

alış verşi

başlıca

məndən edənlərdə var.

1

. ən əsaslı. ən önəmli. ən əhmiyətli.

başlıq

1

. toğulğa. miğfər.

2

. yaddaş dəfdəri.

3

. rəis. əmir. riyasət.

3

. başlama. qapla. uca, dik nərsənin başında olan örtük. gəmi, çadır dirəyinin başında olan təkərlək başlıq.

4

. kapıtanlıq. riyasət.

5

. ünvan.

6

. sərlohə.

7

. adres. başqaruçı.

8

. şeyx.

9

. ayətullah.

başlı

önəmli. əhmiyətli. əsaslı. - ən

başlı

işimiz. başa gələn. başa keçən.

başlıqla

başlar. başıqlar. ruəsa. rəislər. ulular.

başmaq

kəviş

8

>

kəfş

. çəpək. yəlkən.

başsız

dibsiz. yalan. əsilsiz. əsassız.

baştuqa

arşiduq.

başucu

1

. yatmış kişinin yastıq yanı. - canbəsərin

başucuna

keçib oturdu.

2

. yan. - birinin başucuna tikilmək

:

yanından ayrılmamaq.

bat

{"

bat

" sözündə bu anlamlar vardır

:

nabud. məhv. ziyan. zərər. iflas. qərq.}

1

. batı. -

bat

qara

yel

:

batıdan gələn qara yel.

2

. arxa. #

bet

. üz.

3

.

bat

!

:

nabud ol ! . məhv ol ! .

4

. bata. zəmin. zəminə.

bata

bat. otur. otura. zəmin. zəminə.

batakçı

aldadan. fırıldaq.

bataqçı

1

. qallaş. kəllaş. kələkçi.

2

. vərşikəstə.

bataqçılıq

batmışın durumu. vərşikəstəlik.

bataqxana

bataqçı yeri. boğazlayan.

bataq

1

. batmalı. umsuz. umutsuz. qurtarılmaz. yox olmalı. yoxluğa uğayan. uğursuz.

2

. batılan yer. suya batan yer. çamur. -

qara

bataq

:

bataqlı topraq.

3

. batılan yer. xəznə. hamam. qaynarca.

4

. vərşikəstə.

5

. yağ. kir. çirk. - əlim

yağlıdır

.

6

batıq. gəvşək. turğun. durğun. ağır.- o çox

durqun

kişiymiş.


-

donmuş

bataqları

olan sibir çölü

:

tonğra. donğra. (<

donğmaq

).

bataqlamaq

batırmaq.yağlatmaq. kirlətmək.

bataqlıq

1

.

batıqlıq

.

bətalət

. gəvşəklik. turğunluq. durğunluq. ağırlıq.- o

durqunluqla

, iş görülməz.

2

. batmaqlıq yer. batqaqlıq olan yer.

3

.

bataqçılıq

. vərşikəstəlik.

bataqlı

batmaqlığı, sulaqlığı çox olan yer. -

bataqlı

ova

:

batağı çox olan çöl.

batal

qaba. quba. qubad. gobud. gopud. ənkə.

:

Dictionary -> 2011
2011 -> Arin ciğatay luğATİ ciğatayi- tüRKİ usmani. Yazan: buxarali şex süleyman əFƏNDİ. Basim: ustambul-1298
2011 -> Aberasyon
2011 -> Torpaqlarin
2011 -> Divan-ü luğat-it tüRK


Dostları ilə paylaş:

©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.
?


bashkirskij.html

bashkortostan--kpmilltle.html

bashkortostan-6.html

bashkortostan.html

bashkortostanstat--.html